 |
| Հովիկ Կեուչկերյան |
Մինչև իմանալը, թե ինչ բան է կյանքը,
լողալով մարդկային գիպսակարտոնի միջով,
կճաշակես, կհոտոտես, կդիպչես, կլսես, կտեսնես…
Այդ ժամանակ ավելի քան երբևէ մոտ կլինես կյանքը հասկանալուն:
Կտեսնես քո աչքերով` գոհարներ դարձած, ցավի գոհարներ,
հաճույքի գոհարներ, դյուրազգացության գոհարներ:
Կտեսնես ցավ` սև գոհարների, ու բերկրանք` լույսե գոհարների տեսքով:
Պատկերները կհսկեն քո քունը և այն կգուրգուրեն:
Կփակես աչքերդ, որպեսզի չտեսնես ու կտեսնես ավելի, քան երբևէ:
Աչքերդ կբացես, որ փնտրես ու կգտնես ստվերներ,
ու քո ստվերների մեջ քեզ կգտնես, որպեսզի կարողանաս այդուհետ
նայել ինքդ քո դեմքին:
