Այս նկարը ձեր աչքերը չի՞ խտղտացնում: Մի անհանգստացեք․ դա ձեզնից չէ, դա օպ արվեստն է:
Օպ արվեստը «օպտիկական արվեստ» բառի կրճատ ձեւն է: Օպտիկական բառն օգտագործվում է՝ նկարագրել այն, ինչ վերաբերում է մեր տեսածին: Նախկինում տեսե՞լ եք օպտիկական պատրանք: Նույն կերպ է աշխատում օպ արվեստը: Նկարիչները հատուկ ձևերով օգտագործում են ձևերը, գույները և նախշերը՝ պատկերներ ստեղծելու համար, որոնք կարծես շարժվող կամ լղոզված լինեն: Օպ արվեստը սկիզբ է առել 1960-ականներին, իսկ վերևում գտնվող նկարը Բրիջիթ Ռայլիին է, որ գլխավոր օպ ավեստագետներից մեկն է:
Բհաջան Հունջանը մեծացել է Քենիայի Նանյուկի քաղաքում: Նա շրջապատված էր այնպիսի մարդկանցով, որոնք իրենց շրջապատի իրերը օգտագործում էին ստեղծագործաբար։ Մայրն ու տատիկներն իրենց ժամանան անցկացնում էին կարի, ասեղնագործության և այգեգործության մեջ: Նրա հայրը շինանյութի խանութ ուներ՝ լի տարբեր գործիքներով։ Բհաջանը հաճախ իր ընտանիքի հետ ստեղծում էր իրեր՝ շարունակելով օգտագործել իր մանկության նյութերը նույնիսկ չափահաս տարիքում.դնրանք հիշեցնում էին նրան իր տան մասին:
Սալվադոր Դալին նկարներ, քանդակներ և ֆիլմեր է նկարել իր տեսած երազների մասին։ Նա նկարել է հալչող ժամացույցներ և լողացող աչքեր, ամպեր, որոնք նման են դեմքերի և ժայռեր, որոնք նման են մարմինների: Տարօրինակ է հնչում, չէ՞։ Մտածեք, թե ինչ տեսք կունենային ձեր նկարները, եթե նկարեիք ձեր երազները: Ենթադրում եմ, որ նրանք նույնպես բավականին տարօրինակ կլինեին: Դալին ներծծված էր սյուրռեալիզմով։ Սա արվեստի շարժում էր, որտեղ նկարիչները երազի նման տեսարաններ էին ստեղծում և ցույց տալիս այնպիսի իրավիճակներ, որոնք տարօրինակ կամ անհնարին կլինեին իրական կյանքում: Նայեք վերևում գտնվող այս նկարին. լիճը ձկան տեսք չունի՞։
Բանն այն է, որ իմպրեսիոնիստ արվեստագետները փորձում էին նկարել ոչ թե իրական կյանքի արտացոլանքը, այլ այն տպավորությունը, որը նրանք ստանում էին այդ մարդուն, լույսին, առարկային նայելիս։ Այդ պատճառով նրանք կչվում են իմպրեսիոնիստներ (impression-տպավորություն․ Մ․Տ․)։ Նրանք փորձում էին ֆիքսել իրենց տեսածի շարժումն ու կյանքը և ցույց տալ մեզ այնպես, կարծես դա տեղի է ունենում մեր աչքի առաջ։
Պետրիթը մեծացել է Ռունիկ կոչվող փոքր գյուղում։ Երբ նա տասներկու տարեկան էր, պետք է մեկներ ավելի ապահով տեղ, քանի որ Կոսովոյի պատերազմի ժամանակ նրա տունը հարձակման էր ենթարկվել։ Ապրելով փախստականների ճամբարում՝ Պետրիթը նկարներ էր նկարում, որպեսզի հասկանար այն սարսափելի բաները, որ տեսել էր։ Բայց նրա նկարները օգնեցին նրան հասկանանլու նաև իր երազանքերը ապագայի համար։ Պետրիթը ուներ մեծ երևակայություն։ Նա իրեն նկարում էր որպես թռչուն, որը թռչում է հորիզոնի վրայով։ Նայեք այն նկարին, որը նա նկարել է տասներեք տարեկանում։
Լինետ Յադոմ-Բոակյեն ծնվել է Լոնդոնում 1977 թվականին: Նրա ծնողները Գանայից Մեծ Բրիտանիա են տեղափոխվել 1960-ականներին: Նրանք երկուսն էլ բուժակ էին։ Երբ Լինետը փոքր էր, սիրում էր երազել և օգտագործել իր երևակայությունը: Մինչ նրա նկարչուհի դառնալու որոշումը, նա ցանկանում էր ակնաբույժ լինել:
Բերտա Մորիզոն ծնվել է 1841 թվականին Ֆրանսիայում՝ Փարիզում։ Նրա ընտանիքը հարուստ էր, և մինչ նա մեծանում էր, ծնողները խրախուսում էին նրան և քրոջը՝ Էդմային՝ գնալու արվեստի դասերի, և ընդունում էին նրանց տաղանդը: Նրանք, այնուամենայնիվ, չէին ցանկանում, որ Մորիզոն պրոֆեսիոնալ նկարիչ դառնար: Նախատեսված էր, որ նկարչությունը պարզապես հոբբի կլինի: Նա նկարիչների՝ «իմպրեսիոնիստներ» կոչվող խմբի մի մասնիկն էր:
Բերտա Մորիզոն սկզբում իմպրեսիոնիստների խմբի միակ կին անդամն էր։ 1877 թվականին նա մասնակցել է իրենց «իմպրեսիոնիստ» կոչվող խմբի առաջին ցուցահանդեսին։ Նա մասնակցել է բոլոր ցուցահանդեսներին՝ բացի 1879 թվականի ցուցահանդեսից, քանի որ հիվանդացել է դստերը՝ Ջուլիին ծննդաբերելուց հետո:
Այս լուսանկարում երևում է, որ Ջեքսոն Փոլլոքը աշխատանքի վայրում է… պարզապես նայեք, թե ինչ խառնաշփոթ է նա ստեղծում հատակին:
Նա ներկ է թափել հատակի մեծ կտավների վրա։ Նկարելու այս ձևը կոչվել է շարժումների նկարչություն, քանի որ Փոլոքը շատ արագ էր շարժվում նկարի վրայով և ներկը կաթում էր երկար, ալիքաձև գծերով: Երբեմն նա ներկը թափում էր կտավի վրա, և նրա որոշ նկարների վրա դեռ ոտնահետքեր են մնացել ներկի մեջ նրա կանգնելուց:
Քիթ Հարինգը ծնվել է 1958 թվականին, ԱՄՆ-ում՝ Փենսիլվանիա նահանգում։ Նա սիրում էր նկարել մուլտֆիլմեր և այցելել թանգարաններ։ Ահա նա ճանապարհորդում է մետրոյով։
Որոշ նկարիչներ սիրում են նկարել այն, ինչ տեսնում են, իսկ մյուսները նախընտրում են օգտագործել իրենց երևակայությունը: Սյուրռելիզմի արվեստագետները շատ են սիրել իրենց երևակայությունից օգտվել արվեստ ստեղծելու համար։ Էյլին Ագարը՝ նույնպես։
Ի՞նչ տեսակի արվեստ է ստեղծել Էյլին Ագարը:
Նրա մայրը ամերիկացի էր, իսկ հայրը՝ շոտլանդացի, և նրանք տեղափոխվեցին Լոնդոն, երբ Էյլինը մոտ տասներկու տարեկան էր: Նա բրիտանացի սյուրռեալիստ նկարչուհի էր և առարկայագործ: Ավելի շատ հետաքրքված էր գեղանկարչությամե և «ասեմբլեջ» արվեստով։ Ասեմբլեջը արվեստն այն է, երբ միացնում ես տարբեր գտած իրեր և դարձնում դրանք մի նոր բան։
Իմ անունը Չարլի Ֆիլիպս է։Ես ծնվել եմ 1944 թվականին Ջամայկայի մայրաքաղաք Քինգսթոնում։ Այն ժամանակ Ջամայկան Բրիտանական Կայսրության գաղութն էր։Ամբողջ կայսրության համար Բրիտանիան համարվում էր «Մայր պետություն՛»։ Փոքր ժամանակ դպրոցից հետո ես գնում էի Քինգսթոնի նավահանգիստ, որպեսզի նայեմ, թե Անգլիայից նավերը ինչպես են գնում-գալիս։ Տասնմեկ տարեկանում ես եկա Անգլիա։ Նավարկում էի այդ նավերից մեկով, որը ինձ շատ դուր եկավ, դրա համար էլ ես այն մարդկանցից եմ, որոնց անվանում են Վինդրաշի սերունդ։ Ութ տարի անց ես Էմփայր Վինդրաշ նավի փոխարեն վերադարձա մի ուրիշ նավով, բայց ինձ անվանում են Վինդրաշի սերունդ, քանի որ ես Կարիբյանից Երկրորդ
Բրիտանացի նկարիչ Մերլոու Մոսսը ծնվել է 1889 թ․ Լոնդոնում։ Մանուկ հասակից Մերլոուն շատ ստեղծագործ էր և հետաքրքրվում էր արվեստի տարբեր ճյուղերով, այդ թվում՝ երաժշտությամբ, բալետով, ստեղծագործական շարադրանքով, արվեստով և ճարտարապետությամբ։ Երկու՝ Լոնդոնի և Քորնուոլի արվեստի դպրոցներում սովորելուց հետո Մերլոուն 1927 թ․ տեղափոխվում է Ֆրանսիա։ Եվ հենց այնտեղ է, որ Մոսսը հանդես է գալիս որպես Փարիզի՝ հուզիչ ձայնով ժամանակակից արտիստ։
Ֆրիդա Կալոն հանրահայտ մեքսիկացի նկարչուհի է։ Ֆրիդա Կալոյի արվեստի գործերը խորհրդանշում են բնիկների մշակույթի կարևորությունը։ Չնայած Ֆրիդայի կտավները և մյուս գործերը հանրահայտ են, շատ մարդիկ նրա անձնական կյանքին ծանոթ չեն։ Այս խորհրդանշական նկարչուհու մասին համառոտ տեղեկություն տալու համար բերեմ 5 հետաքրքիր փաստ նրա կյանքի մասին։ Մագդալենա Կարմեն Ֆրիդա Կալո և Կալդերոնը ծնվել է 1907 թվի հուլիսի 6-ին Մեխիկոյի Կոյոական համայնքում։ Ֆրիդայի հայրը եղել է Գերմանացի, իսկ մայրն ունեցել է Իսպանացու և մեքսիկացու արյուն։ Կալոն խոսել է մաքուր իսպաներեն, անգլերեն և գերմաներեն։
Բարի գալուստ «Թարգմանի՛ր» ամսագրի բլոգ: Բլոգում տեղադրվում են «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի սովորողների ու դասավանդողների թարգմանությունները, ու ոչ միայն: Մեր նպատակն է օտարալեզու հոդվածները, գրական ստեղծագործությունները թարգմանել հայերեն և հայ հասարակության համար դարձնել մատչելի՝ հայերեն:
Ophelia 1851-2 Sir John Everett Millais, Bt 1829-1896 Presented by Sir Henry Tate 1894 http://www.tate.org.uk/art/work/N01506
.jpg)
